Sabahtan Beri Mi Belli Mi?
Bugün, Kayseri’nin soğuk sabahlarından birinde bir şeylerin yanlış olduğunu hissettim. Havanın kasvetiyle birlikte içimde bir tuhaflık vardı. Hiçbir şey tam olarak yolunda gitmiyordu, ama aynı zamanda her şey sanki bir şeylerin habercisi gibiydi. Bunu sabah kahvemi yudumlarken hissettim. İlk yudumdan sonra, kalbimdeki küçük bir sancı büyümeye başladı. “Sabahtan beri mi belli mi?” diye düşündüm. O kadar netti ki, sanki sabahın o soğuk saatlerinden itibaren bir şeylerin ters gideceğini biliyordum. Ama neydi bu?
Kahvenin Yanında Bir Çatlak
Sabahları her zaman kahvemi sevmişimdir. Sabahın ilk saatlerinde bir şeylerin doğru gitmediğini hissettiğimde bile kahve, her zaman bir şekilde beni sakinleştirirdi. Ama bu sabah farklıydı. Çatlamış bir fincan gibi hissediyordum. Kahvemin buharlı kokusu, sanki her şeyin üstünü örtmeye çalışıyordu ama altındaki karanlık hala vardı. O an, belki de hayatımda ilk kez, bir şeylerin bana karşı hazırladığı sürprizi tamamen hissedebildim.
Bütün bu duygular o kadar yoğundu ki, sanki kalbimdeki her atış bir davul sesi gibi yankılanıyordu. “Sabahtan beri mi belli mi?” diye düşündüm. Hayatımda bir şeylerin değişeceğini, ne zaman olacağına dair bir fikrim olmadan bekliyordum. Sabahın o karanlık, soğuk saatlerinde bana sadece bir his kalmıştı: İçimdeki hayal kırıklığı.
Umut ve Hayal Kırıklığı Arasında
İçimdeki duygularla başa çıkabilmek için, işte tam bu anda, Kayseri’nin kalabalık sokaklarına doğru yürümeye başladım. Ama bu sabah her şey sanki bana karşıydı. Dışarıda herkes günlük rutinlerine devam ediyordu ama ben, bir şeylerin tam olarak ne zaman ve nasıl değişeceğini bilmeden ilerliyordum. Sanki her şey çok hızlı ilerliyordu ama ben hep geri kalıyordum. Bir yanda umut, bir yanda hayal kırıklığı. Birbirini takip eden hisler arasında savruluyordum.
Gözlerim birden yere kaydı ve karşımda gördüğüm o eski, kırık taş duvarın önünde durakladım. Çocukken buraya sıkça gelirdim, ama bu sabah farklıydı. Bu taş duvarın, bana ne hatırlattığını anlamaya çalışırken, içimdeki boşluk daha da büyüdü. “Belli mi? Sabahtan beri…” diye mırıldandım. Sanki her şey bir film gibiydi, ama bu filmde ben başrol oynamıyordum. Her şeyin kenarındaydım, tam olarak ortasında değil.
Bir Mesaj, Bir Yıkım
Saat öğlenin ortalarına doğru yaklaştığında, telefonuma bir mesaj geldi. Adını hiç duymadığım bir numaradan. Bazen insanlar tanımadıkları numaralarla bile mesaj atıyorlar, ama bu farklıydı. Bir anda bütün içim boşaldı. “Sabahtan beri mi belli mi?” sorusu, birden bir anlam kazandı. Mesajda, geçmişimden biri vardı. O kişi, yıllardır hayatımda olmayan, bir zamanlar yakın olduğum ama bir şekilde kaybettiğim biri. O an, içimde bir kırılma sesi duyuluyordu. Her şey olduğu gibi, hemen şimdi, bir an içinde değişiverdi.
Mesajda yazanlar, her ne kadar fazla duygusal olmasa da, içimi parçaladı. O kişi, çok eskiden, hayatımda olduğunda bana umut veren şeylerin yavaşça silindiğini fark etmemi sağladı. İşte o an, “Sabahtan beri mi belli mi?” sorusu bir gerçeklik haline geldi. Bir şeylerin çoktan değişmiş olduğunu, ama bu değişimin ne zaman olduğunu bir türlü anlayamadığımı fark ettim.
Bunu okurken belki, bu kadar etkilenecek bir şey olmadığını düşünebilirsiniz. Ama bazen, bazı mesajlar, insanın tüm geçmişini ve geleceğini tek bir cümleyle yıkabiliyor. İçimdeki hayal kırıklığı, başımı döndüren bir tür hüsran halini aldı. Ama aynı zamanda, belki de bir umut vardı. Çünkü sabah hissettiğim o içsel sancı, bir şekilde bana bir şeyler anlatıyordu.
Ne Zaman Geçer?
Saat akşamı bulduğunda, hala ne olduğuna dair bir cevap bulamamıştım. Hayatımın değişmeye başlamasının farkında olduğum o sabahki hisler, belki de bir değişimin başlangıcıydı. O an, değişimle birlikte gelen duygusal fırtınaları kabullenmeye başladım. Her şeyin birdenbire olmasını beklemiyordum, ama sabahın o kasvetli havasında belli ki bir şeylerin değiştiğini hissetmiştim.
“Sabahtan beri mi belli mi?” diye düşündüm. Bazen hayat, bir anda değişen ve kendini hemen göstermek istemeyen bir şey gibidir. Bunu anlamak, her zaman kolay değildir. Ama sabahki hislerim, gün boyunca yaşadıklarım ve sonrasında aldığım o mesajla birlikte, değişen bir şeylerin sadece zamanın getirdiği değil, içsel bir farkındalığın habercisi olduğunu fark ettim. Belki de sabah o hissettiğim sancı, bana bir şeylerin doğru gitmediğini söylüyordu.
Ve şimdi, bir şekilde hayatıma devam ederken, o sabahki sorunun cevabını bulmaya çalışıyorum: “Sabahtan beri mi belli mi?” Her şey belli olmasa da, değişim her zaman yakındır.