Eo Referans Dışı Ne Demek? Bir Anlam Arayışı
İstanbul’a ilk adım attığımda, içimdeki heyecanı anlatmam neredeyse imkansızdı. Kayseri’nin sakinliğinden, büyük şehre taşınmanın o karışık duygusuna geçiş yapmak, ne kadar çelişkili olsa da bir o kadar da büyüleyiciydi. Hala hatırlıyorum o günleri… İstanbul’un karmaşası, her adımda kaybolan sokaklar, tanımadığın yüzler ve hiç bitmeyen bir kalabalık… Ama en çok, ne kadar kalabalık olsa da, içinde bir boşluk hissettiğimi fark ettiğim o anları hatırlıyorum. Neyse ki, bir şeyler, bir zamanlar Kayseri’de bulamadığım bir anlamı bana sunuyordu.
Bir gün, tam da o sokaklarda kaybolmuşken, yolum bir kitapçıya düştü. Raflarda öylesine dolaşırken, bir cümleye takıldım. “Eo referans dışı ne demek?” diye yazıyordu, bir köşe yazısının başında. İlk başta anlamadım, ne demek istediğini çözemedim. Ama bir şeyler vardı… Cümle bana sanki bir kapı aralıyordu, daha derinlere bakmamı istiyordu. Hemen kitabı aldım ve bir kenara çekildim. O an, içimde bir şeyin yerinden kıpırdadığını hissettim. Bu kelime, bu terim, bana bir şeyler anlatacak gibi hissettiriyordu.
Anlam Arayışında Kaybolmuş Bir Genç
Geceyi sabaha bağlayacak kadar uzun süre o kitabı okudum. ‘Eo referans dışı’ cümlesinin etrafında dönen dünyayı anlamaya çalışırken, aslında sadece kelimeleri değil, içimdeki anlam boşluklarını da keşfettim. Şimdi daha iyi anlıyorum; bu cümle aslında, bir noktada kendini ifade edemeyen, dışarıya anlatılmaya çalışılan ama yanlış anlaşılmaya mahkûm bir düşünceyi anlatıyordu. Bir şeyin dışarıdan bir bağlamda yer alması, ama içinde bir şeyin eksik ya da hatalı olması, belki de kim olduğumu, nereye ait olduğumu bulamamamın bir açıklamasıydı.
İstanbul’a yeni gelmiştim, bir anlam arayışındaydım. Bunu her gün daha çok hissediyordum. Evet, insanlara alışmak zor, farklı bir şehirde tek başına bir hayat kurmak daha da zor. Ama bir de o kimlik karmaşası var ya… İçinde olduğun topluma ait olamamak, bir şeyin eksik olduğunu hissetmek, hep “Eo referans dışı” oluyorsun. Yani, oraya ait olmuyorsun. Tıpkı kitapta olduğu gibi, dışarıdan bir konunun içine yerleştirilmeye çalışıyorsun ama o yer aslında sana göre değil. Ne doğru düzgün anlatabiliyor, ne de kendini oraya tam anlamıyla koyabiliyorsun. Her şeyin farklı olduğunu hissetmek, ama buna rağmen bir eksiklik varmış gibi hissetmek… Çıkmaz bir yol gibi.
O Anki Hayal Kırıklığı
O gece, kitabı kapattım ve dışarı çıktım. İstanbul’un karanlık sokakları, hiçbir yere varmayacakmışım gibi bir boşluk hissi verdi. Evet, belki de her şeyi yanlış görüyordum. Her şey çok hızlıydı, insanların birbirine selam vermemesi, yürürken göz temasından kaçınmaları, yalnızca bir kalabalık içinde kaybolmuş gibi olmak… O gece, içimdeki kaybolmuşluğu daha çok hissettim. Eo referans dışı bir durum, bir insanın içindeki boşluk gibi geliyordu. Kendimi hep dışarıda, hep eksik, hep bir adım geride hissediyordum.
Ama o an, bir şey fark ettim. Bu boşluk, yalnızca bir eksiklik değildi. Belki de bir şeyin doğru olmaması, bir şeyin eksikliği aslında daha fazlasını anlamaya yönelik bir başlangıçtı. Benim İstanbul’a, bu şehre ait olamama hissim, bir tür farkındalıktı. “Belki de biraz zaman alacak,” dedim kendi kendime. “Biraz daha sabır, biraz daha umut.”
O Gecenin Sonrası: Yeni Bir Umut
Ertesi gün, sabahın ilk ışıklarıyla uyandım. İçimdeki o eksiklik hissi yerini biraz daha sakinliğe bıraktı. Kitapta okuduğum “Eo referans dışı” terimi, artık o kadar da korkutucu gelmiyordu. Bazen bir şeyin eksik olması, ona dair daha fazla düşünmeni sağlıyordu. O boşluk, aslında insanın büyüme sürecinin bir parçasıydı. Kendini keşfetmek, bir yerlerde kaybolmadan önce tam olarak kim olduğunu bulmak, o eksikliklerin içindeki derinlikleri görmek… Bütün bunlar, sonunda seni sana ulaştıracak bir yoldu.
Ve ben, o gün o eksikliği kabul ettim. O boşluğu biraz daha sahiplenmeye karar verdim. “Eo referans dışı” olmak, sadece o anda kaybolmuş hissetmek anlamına gelmiyordu. O terim, bana kim olduğumu yeniden keşfetmemi hatırlatmıştı. Kendini dışarıda hissetmek, bir yerin eksik olduğunu fark etmek, aslında sana ait olamayacak hiçbir şeyin olmadığını anlatıyordu.
Sonuç: Bir Anlamın Peşinden
İstanbul’da ilk zamanlar hissettiğim kaybolmuşluk, her geçen gün biraz daha azalıyordu. “Eo referans dışı ne demek?” sorusunun cevabını sadece kelimelerde değil, kendi içimde bulduğumu fark ettim. Eksik olmak, aslında daha fazlasını öğrenmek için bir fırsattı. O gece, Kayseri’deki eski hayatıma dair ne kadar çok anı ve düşünce vardı. Fakat, İstanbul’a dair her yeni adımım, bana kendimle barışmayı ve boşlukları doldurmayı öğretiyordu. “Eo referans dışı” olmak, aslında var olmanın, biraz kaybolarak ve yeniden bulunarak da anlamlı olduğunu anlatıyordu.